Clover [by Clamp] MV & Lylic
posted on 07 Mar 2007 18:16 by --ame-- in AnimE"หากพบใบโคลเวอร์สี่แฉก
แปลกแต่จริงว่าจะพบประสบความสุข
แต่ว่านะ
อย่าบอกใครเชียว
ว่าเจ้าดอกสีขาวของต้นใบเขียว
เบ่งบานอยู่หนแห่งใด
และเป็นใบกี่แฉก
เจ้าใบโคลเวอร์สี่แฉกเอ๋ย
อยากให้เจ้าได้มีสุขยิ่ง
หากแต่ข้ามิอาจเป็นของเจ้าได้จริงๆ"

Clover...
การ์ตูนเรื่องนี้ก็นานมากแล้วอ่ะนะ
จำได้ว่าอ่านครั้งแรกตอนเด็กๆพอสมควร รู้สึกจะของพี่ชาย(ลูกพี่ลูกน้อง)
น่าจะสมัยยังไม่มีลิขสิทธิ์ ตอนนั้นอ่านแล้วแบบว่า...
งงอ่ะ...ไม่เข้าใจ
คือก็ไม่ถึงกับไม่รู้เรื่องแต่รู้ตัวว่าไม่ได้เข้าใจทั้งหมด
แต่ตอนนั้นอ่านถึงแค่เล่ม 2(แล้วก็คิดว่ามีแค่2เล่ม)
เหมือนกับที่อ่าน RG Veda (ของClampเช่นกัน)ครั้งแรก
ตอนนั้นก็ยังเด็กๆอยู่จำได้ว่างงๆอยู่เช่นกัน แถมยังช็อคกับตอนจบอีกต่างหาก
สมัยนั้นยังไม่เคยเจอการ์ตูนที่จบอะไรแบบนั้นเท่าไหร่อ่ะนะ
เดี๋ยวนี้เริ่มชินแล้ว กับไอ้เรื่องชวนหัวใจสลาย555
(clampยุคก่อนนี่ทำเรื่องสะเทือนอารมณ์เยอะเนอะ)
พอช่วงมันออกแบบลิขสิทธิ์ก็ซื้อมาอ่านเอง คราวนี้เข้าใจแล้ว555
กลับมาที่ Clover...
หนังสือก็มีทั้งหมด 4 เล่ม
เล่ม 3 เป็นเรื่องของ โอรุฮะ ตอนยังมีชีวิตอยู่
เล่ม 4 เป็นเรื่องของ รัน ตอนเด็กๆที่หนีออกมาจากสถาบันฯ
MVนี้ไม่รู้หลายคนเคยดูรึยัง คงมีนานแล้วล่ะแต่แบบว่าเราเพิ่งไปค้นดูน่ะ
เลยเอามาแบ่งปันเผื่อมีใครจะยังไม่เคยดูเหมือนกัน
เรื่องนี้รู้สึกจะไม่มีทำเป็นAnimation
แต่เราว่าก็เหมาะแล้วที่มีแต่เป็นManga
เป็นการ์ตูนที่ดูจะให้ความสำคัญกับอารมณ์ความรู้สึกมากกว่าการเล่าเรื่อง
(เลยไม่แปลกที่หลายคนเคยอ่านครั้งแรกแล้วไม่เข้าใจ)
เป็นเรื่องที่ต้องใช้จินตนาการระหว่างช่องสูงมากกว่าปกติ
แต่ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ดีจริงๆ
ปล. พออ่านครบ4เล่มแล้วรู้สึกว่า...คาสึฮิโกะน่ารักอ่ะ เหอๆๆ :p

ทุกเล่มจะมี(เนื้อ)เพลงที่ต่างกันไปอ่ะนะ
คือจริงๆตอนแรกตั้งใจจะลงแค่เนื้อร้อง พอดีไปเจอMVก่อน
แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ลงด้วยเลยละกัน
(แม้ว่าจะลงทำไม่ไม่รู้ก็เถอะ อยากลงเฉยๆ-_-")
เอาของเล่ม 1-2 พอ พิมพ์เหนื่อย55
ขี้เกียจดูก็ไม่เป็นไร เผื่อใครอยากอารมณ์สุนทรีย์ :)
<<Clover Lylic I>>
I want happiness อยากมีความสุข
I seek happinessอยากมีความสุขเหลือเกิน
to cause your happiness ปรารถนาอยู่กับคุณอย่างสุขสอง
to be your happiness ปรารถนาเป็นความสุขเพียงของคุณ
so take me พาฉันไปที
some place far awayสู่ดินแดนอันแสนไกล
to a true elesewhere ณ แห่งใดหาใช่ที่นี่
please take me thereพาฉันไปที
magic that lasts มนตราที่มิอาจเสื่อมคลาย
never-ending kissจุมพิตที่ไร้จุดคลายอันสิ้นสุด
revery eithout breakความฝันที่มิอาจฉุดให้ตื่นขึ้น
uperishable bliss สุขล้ำอันไร้วันคืนที่รางเลือน
take me พาฉันไปที
I want happiness อยากมีความสุขเหลือเกิน
birds singเหล่าวิหคเอื้อนเอ่ยขับขาน
song of unknown tongue บทกวีไม่รู้จักอันหวานซึ้ง
though winged, they นภาลัยกว้างที่มิอาจเอื้อมถึง
still fail to reach the sky จึ่งแม้จะมีปีก
a place not to be treaded aloneดินแดนที่มิอาจไปได้เพียงลำพัง
so take me พาฉันไปที
to a true elesewhereณ แห่งใดหาใช่ที่นี่
wet feathers, ปีกที่เปียกปอน
locked fingers,นิ้วมือที่ประคองกุมประสาน
melting flesh, ร่างกายที่หลอมลาญร้าวละลาย
fusing minds หัวใจที่เรียงรายทับซ้อน
take meพาฉันไปที
I want happiness อยากมีความสุขเหลือเกิน
Not your past ปรารถนาปัจจุบันของคุณเหนือล้ำ
but your present is what I seek,กว่าพร่ำหาซึ่งอดีต
carefully winding back its fragile thread ถักทอวันพรุ่งที่ดูดุจจะหยุดขาดลง
please take me there พาฉันไปที
I want happiness ฉันอยากมีความสุขเหลือเกิน

<<Clover Lylic II>>
I want Happinessอยากมีความสุขเหลือเกิน
I seek happiness อยากมีความสุขเหลือเกิน
to cause your Happiness, ปรารถนาอยู่กับคุณอย่างสุขสอง
to be your happiness. ปรารถนาเป็นความสุขเพียงของคุณ
take me พาฉันไปที
to a true Elsewhere ณ แห่งหนใดหาใช่ที่นี่
deliver me,พาฉันไปที
a bird in a glided cage, เจ้านกน้อยในกรงทอง
a bird bereft of flight,เจ้าวิหคที่มิอาจโผบิน
a bird that cannot cry, เจ้าปักษินที่มิอาจหลั่งน้ำตา
a bird all by itself. เจ้าสกุณาผู้เดียวดาย
so take me พาฉันไปที
I want happinessอยากมีความสุขเหลือเกิน
happy just to be with you, เป็นสุขยามมีคุณอยู่เคียงกาย
happy just to see your smile.รอยยิ้มชวนละลาย เพียงเท่านี้ก็สุขศรี
so take me พาฉันไปที
to a true Elsewhere ณ แห่งหนใดหาใช่ที่นี่
please, take me พาฉันไปที
to happiness.ฉันอยากมีความสุขเหลือเกิน
my first though แรกรู้สึกของฉัน
and my last wish, กับความฝันความปรารถนาสุดท้าย
a promised land where fairies wait ดินแดนนี้คือดินแดนแห่งคำมั่นของเราสอง
with room just enough for two. ที่เหล่านางฟ้าเฝ้ามองและรอคอย
so deliver me, help meพาฉันไปที
to forget the tribulations of day ให้ฉันลืมความจริงอันทรมาน
and to stay in this dream of night, ให้ฉันดำดิ่งความฝันอันแสนหวาน
where I can be thinking of you forever ให้ฉันได้รักคุณชั่วนิรันดรกาล
take me พาฉันไปที
to my bliss. ฉันอยากมีความสุขเหลือเกิน


ชอบมาตั้งแต่ RG VEDA ประมาณว่าตอนจบคิดได้ไง
(ก็การ์ตูนสมัยนั้นไม่ค่อยมีจบแบบนี้อ่ะนะ ประทับใจแบบอึ้งๆ)
เก็บผลงานของนักเขียนกลุ่มนี้ไว้ครบเลย แอบชอบท่านเซอิชิโร่กับหนูซูบารุที่สุดครับ
#1 By O-kun on 2007-03-07 18:55